Κιρσοί στη λεκάνη: συμπτώματα και θεραπεία

Οι κιρσοί της λεκάνης είναι μια σύγχρονη ασθένεια.

Παλαιότερα, όταν οι άνθρωποι ακολουθούσαν έναν πιο ενεργό τρόπο ζωής, τέτοιες ασθένειες ήταν σπάνιες. Η σωματική αδράνεια, η εργασία στο γραφείο στον υπολογιστή, η μετακίνηση με μέσα μεταφοράς - όλα αυτά ανάγκασαν την ανθρωπότητα να λύσει νέα προβλήματα υγείας.

Οι κιρσοί στην περιοχή της πυέλου είναι μια ασθένεια που σχετίζεται με μειωμένη ελαστικότητα του τοιχώματος της φλέβας. Υπάρχουν διαφορετικά ονόματα για αυτήν την ασθένεια: κιρσοκήλη (εμφανίζεται και σε άνδρες και γυναίκες), κιρσοί της λεκάνης, σύνδρομο χρόνιας πυελικής αλγίας.

Οι γυναίκες που έχουν φτάσει σε αναπαραγωγική ηλικία επηρεάζονται ιδιαίτερα.

Η αιτία αυτής της ασθένειας είναι συχνά η αντίστροφη ροή αίματος στα πυελικά αγγεία, η οποία προκαλείται από τη συμπίεση της διευρυμένης μήτρας. Αυτό το φαινόμενο εμφανίζεται συχνά κατά τη διάρκεια ορμονικών αλλαγών και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Μερικές φορές αυτός ο τύπος κιρσών μπορεί να ξεκινήσει κατά την εφηβεία καθώς συμβαίνουν ορμονικές αλλαγές στο σώμα, αλλά σε αντίθεση με την εξέλιξη της νόσου σε μεγαλύτερη ηλικία, εξελίσσεται χωρίς συμπτώματα, που μπορεί να συνίστανται μόνο σε αυξημένη έκκριση από τα γεννητικά όργανα.

Με αυτή την ασθένεια, ο πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα εμφανίζεται συχνά όταν στέκεστε σε όρθια θέση. Ενόχληση εμφανίζεται επίσης κατά τη διάρκεια της σωματικής δραστηριότητας και της σεξουαλικής επαφής. Δεν είναι ασυνήθιστο οι κιρσοί στη λεκάνη να καλύπτουν επίσης την περιοχή του περινέου, τον αιδοίο και την περιοχή των γλουτών.

Αιτίες ασθενειών και ομάδες κινδύνου

Οι πιο κοινές αιτίες των κιρσών στην περιοχή της πυέλου περιλαμβάνουν αλλαγές στα ορμονικά επίπεδα στο σώμα και την εγκυμοσύνη. Σήμερα, αυτή η ασθένεια μπορεί να οδηγήσει σε:

• θεραπεία με ορμονικά φάρμακα.
• χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών.
• πολύ συχνή διακοπή της σεξουαλικής επαφής ως αντισυλληπτική μέθοδος.
• σεξουαλική δυσλειτουργία – ανοργασμία (έλλειψη οργασμού) και δυσπαυρενία (πόνος).
• δύσκολες πολλαπλές γεννήσεις?
• καθιστική, καθιστική εργασία (ή αντίστροφα - υπερβολική σωματική δραστηριότητα).
• συγγενείς ασθένειες του συνδετικού ιστού (αδυναμία των τοιχωμάτων των αιμοφόρων αγγείων και των φλεβικών βαλβίδων).

Το θέμα των κιρσών της πυέλου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα πρέπει να συζητηθεί λεπτομερέστερα.

Το ποσοστό της εκδήλωσής τους κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου απέχει πολύ από το μικρό - οι κιρσοί της μικρής λεκάνης εμφανίζονται στο 30 τοις εκατό των μέλλουσες μητέρες. Η εγκυμοσύνη είναι συχνά ένα επικίνδυνο γεγονός για παθολογία και υπάρχουν δύο λόγοι για αυτό.

Το πρώτο είναι η απότομη αύξηση των επιπέδων των γυναικείων ορμονών. Ο δεύτερος λόγος είναι η συμπίεση των φλεβικών τοιχωμάτων από τη μήτρα, η οποία αυξάνεται γρήγορα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στο σχηματισμό παράπλευρων οδών εκροής αίματος με τη συμμετοχή του γοναδικού φλεβικού συστήματος σε αυτή τη διαδικασία.

Μετά τη γέννηση, οι πυελικές φλέβες υφίστανται μια διαδικασία αντίστροφης περιέλιξης και τα φλεβικά τοιχώματα πρέπει να αποκατασταθούν.

Οι ασθενείς με προδιάθεση για φλεγμονώδεις διεργασίες των πυελικών οργάνων και όσοι έχουν γυναικολογικά νοσήματα (ενδομητρίωση, κύστεις, καρκινικές διεργασίες) κινδυνεύουν επίσης. Οι γυναίκες με υψηλές συγκεντρώσεις οιστρογόνων στο σώμα τους διατρέχουν επίσης κίνδυνο.

Συμπτώματα της νόσου

Οι κιρσοί των πυελικών οργάνων έχουν έντονα συμπτώματα, τα κυριότερα από τα οποία είναι:

• Πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς που ακτινοβολεί στην οσφυοϊερή περιοχή (ο πόνος μπορεί να ποικίλλει σε ένταση ανάλογα με την κατάσταση του σώματος).
• σαφώς καθορισμένο, οξεία εμπειρία προεμμηνορροϊκού συνδρόμου.
• αυξημένη ευαισθησία του περινέου και του κόλπου.
• άφθονη απόρριψη από το γεννητικό σύστημα.
• παρατυπίες εμμήνου ρύσεως?
• σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν προβλήματα με την ούρηση.
• Αίσθημα βάρους στη λεκάνη κατά την παραμονή σε στατική θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Σε διαφορετικές περιπτώσεις, όλα ή μερικά από τα συμπτώματα μπορεί να παρατηρηθούν και μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε διάφορους βαθμούς.

Ταξινόμηση ανάλογα με το βαθμό ασθένειας

Υπάρχουν τρεις βαθμοί αυτής της ασθένειας, το μέτρο των οποίων είναι το πλάτος των κατεστραμμένων φλεβών σε διάμετρο και η εντόπιση των κύριων ασθενειών, η φλεβική εκτασία:

• 1ου βαθμού – η διάμετρος της φλέβας είναι περίπου 5 mm, που αναφέρεται σε κάθε φλεβικό πλέγμα της μικρής λεκάνης, η πορεία του αγγείου μοιάζει με τιρμπουσόν.
• 2ου βαθμού – Οι φλέβες φτάνουν σε διάμετρο από 6 έως 10 mm στο συνολικό τύπο VR, μεμονωμένη εκτασία του ωοθηκικού πλέγματος.
• 3ου βαθμού – Διάμετρος φλέβας μεγαλύτερη από 10 mm στον συνολικό τύπο VR ή στον κύριο τύπο παραμετρικού εντοπισμού.

Η παραπάνω ταξινόμηση προτάθηκε από επιστήμονες. Ανάλογα με τον βαθμό ανάπτυξης της παθολογικής διαδικασίας, επιλέγονται ορισμένες μέθοδοι θεραπείας - από αλλαγές στον τρόπο ζωής έως χειρουργικές επεμβάσεις.

Στον πρώτο και τον δεύτερο βαθμό, η πλήρης ανάκαμψη είναι δυνατή μόνο με τη βοήθεια της λεγόμενης συντηρητικής θεραπείας (χρήση βενοτονικών, αλλαγή διατροφής, θεραπευτικές ασκήσεις, χρήση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων).

Στον τρίτο βαθμό, είναι συχνά αδύνατο να γίνει χωρίς χειρουργικές μεθόδους θεραπείας όπως η απολίνωση και ο εμβολισμός μεγάλων φλεβών ή η φλεβεκτομή.

Μέθοδοι για τη διάγνωση της νόσου

Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί η αρτηριακή πίεση των πυελικών φλεβών μόνο με την ανάλυση των παραπόνων του ασθενούς, καθώς τα συμπτώματα είναι παρόμοια με εκείνα πολλών γυναικολογικών παθήσεων. Ως εκ τούτου, για να διαγνωστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια αυτή η ασθένεια (που πραγματοποιείται ολοκληρωμένα), χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες μέθοδοι:

1. Εξέταση των πυελικών οργάνων.
2. Dopplerography αιμοφόρων αγγείων για την ανίχνευση βλάβης.
3. λαπαροσκόπηση (είναι δυνατό να προχωρήσουμε στην επόμενη διαδικασία - απολίνωση των φλεβών των ωοθηκών).
4. Υπερηχογραφική εξέταση (τόσο διακοιλιακή σάρωση μέσω του κοιλιακού τοιχώματος όσο και διακολπική σάρωση από την κολπική πλευρά).
5. Ακτινογραφία - φλεβογραφία;
6. Αξονική τομογραφία (σε περιπτώσεις που απαιτούνται πρόσθετες διευκρινίσεις).
7. διαμήτρια φλεβογραφία (διαπεραστική διαγνωστική μέθοδος).

Η φωτογραφία δείχνει πώς φαίνονται οι κιρσοί της πυέλου κατά τη διάρκεια των διαγνωστικών εξετάσεων.

Τέτοιες μέθοδοι χρησιμεύουν για τον αξιόπιστο αποκλεισμό της παρουσίας άλλων ασθενειών και μια ακριβής διάγνωση αποτρέπει τον κίνδυνο λανθασμένης θεραπείας λόγω εσφαλμένης διάγνωσης.

Όταν λαμβάνετε μέτρα για την καταπολέμηση αυτής της ασθένειας, θα πρέπει να θυμάστε ότι η παρουσία κιρσών των πυελικών οργάνων μπορεί να είναι ένα σήμα προδιάθεσης για κιρσούς. Προσαρμόστε τον τρόπο ζωής και τον τρόπο ζωής σας ανάλογα.

Ωστόσο, δεδομένου του εντοπισμού του συγκεκριμένου τύπου VR, θα πρέπει να τονιστεί ότι είναι προτιμότερο να καταφύγουμε στη χειρουργική μέθοδο ως έσχατη λύση.

Κύριοι στόχοι και γενική εικόνα της θεραπείας

Λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά αυτής της ασθένειας, οι στόχοι όλων των μεθόδων θεραπείας για τους κιρσούς της πυέλου είναι οι εξής:

1. επαναφέρετε τον τόνο των φλεβικών τοιχωμάτων στο φυσιολογικό.
2. Πρόληψη συμφόρησης στα πυελικά αγγεία, πρόληψη υποτροπών.
3. Εάν είναι δυνατόν, βελτιώστε την κατάσταση (τροφισμό) του ιστού.

Σύμφωνα με αυτούς τους στόχους, έχουν αναπτυχθεί μια σειρά μέτρων για τη θεραπεία αυτής της ασθένειας: ειδικές δίαιτες, θεραπευτικές ασκήσεις, ειδικά φάρμακα, φορώντας εσώρουχα συμπίεσης (κάλτσες και καλσόν συγκεκριμένου σχεδίου). Γενικά, η φαρμακευτική θεραπεία συνδυάζει τη χρήση αλοιφών για τους κιρσούς και φλεβοτονωτικών φαρμάκων.

Άλλες μέθοδοι θεραπείας περιγράφονται λεπτομερέστερα παρακάτω.

Συντηρητική θεραπεία

Η συντηρητική θεραπεία των κιρσών της λεκάνης περιλαμβάνει τη σταδιακή εξάλειψη των συμπτωμάτων της νόσου μέσω προσαρμογών στην καθημερινή ζωή - θέσπιση ισορροπίας μεταξύ δραστηριότητας και ανάπαυσης, λαμβάνοντας υπόψη τους βιορυθμούς, τη σωστή διατροφή, τη χρήση ειδικής σωματικής δραστηριότητας και την παρακολούθηση του χρόνου που περνά ο ασθενής σε όρθια θέση.

Επιπλέον, συνιστάται θεραπεία με φλεβοπροστατευτικά και ουσίες που περιέχουν gestagen. Πρόσφατα, η θεραπεία με βδέλλες (hirudotherapy) που τοποθετούνται στην περιοχή του κόκκυγα έχει γίνει πολύ δημοφιλής.

διατροφή, διατροφή

Για να αλλάξετε τη διατροφή σας, πρέπει να αποκλείσετε τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά και αλκοολούχα ποτά. Το περιττό βάρος στη διατροφή πρέπει να είναι τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες (λαχανικά, φρούτα, δημητριακά) και υγιή λίπη (φυτικά έλαια).

Η δίαιτα για τους κιρσούς αποκλείει εντελώς την κατανάλωση πικάντικων και πολύ αλμυρών τροφών. Η αποφυγή της κατανάλωσης νικοτίνης είναι επίσης εξαιρετικά επιθυμητή.

Γυμναστική, συνιστώμενες ασκήσεις

Η γυμναστική θεωρείται ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα θεραπείας και πρόληψης των κιρσών της πυέλου. Η καθημερινή άσκηση βοηθά στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και στην επίτευξη ευελιξίας και πλαστικότητας.

Η πιο συνιστώμενη άσκηση γυμναστικής είναι μια σύνθετη άσκηση ξαπλωμένη.

Περιλαμβάνει γνωστές ασκήσεις όπως "σημύδα", "ποδήλατο" και "ψαλίδι", κατά τις οποίες τα πόδια αναπτύσσονται ενεργά, αλλά η οσφυϊκή περιοχή δεν υπερφορτώνεται.

Τέτοιες ασκήσεις παρέχουν μια ορμή αίματος, η οποία οδηγεί στην εξάλειψη των στάσιμων διεργασιών.

Χειρουργική επέμβαση

Η χειρουργική επέμβαση είναι το τελευταίο μέτρο που χρησιμοποιείται όταν η νόσος είναι πολύ προχωρημένη και υπάρχει προδιάθεση για κιρσούς. Η χειρουργική επέμβαση επιλέγεται ανάλογα με τη θέση της κύριας νόσου και περιλαμβάνει τις ακόλουθες διαδικασίες:

• απολίνωση της φλέβας των ωοθηκών.
• απολίνωση της φλέβας της φλέβας (συχνά σε συνδυασμό με μινιφλεβεκτομή του περινέου).
• Εγχείρηση Troyanov-Trendelenburg (διασταυρούμενη εκτομή) – για βλάβη στις φλέβες των κάτω άκρων.

Εάν υπάρχει ανάγκη χειρουργικής επέμβασης, η επιλογή των κατάλληλων μέτρων είναι πολύ ατομική, καθώς όλα εξαρτώνται από τη θέση της βλάβης.

Πρόληψη υποτροπών

Τα καλύτερα προληπτικά μέτρα κατά της πυελικής RV μπορεί να είναι:

• υγιεινή διατροφή μετά την ανάκαμψη?
• κατάλληλη κατανομή της εργασίας, ομαλοποίηση των συνθηκών εργασίας.
• μια μέτρια καθημερινή ρουτίνα που ελαχιστοποιεί το στρες (ένας σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει τα επίπεδα των ορμονών).
• μέτρια σεξουαλική δραστηριότητα (ήπιες μέθοδοι αντισύλληψης).
• προφυλακτική χορήγηση venotonics σε ένα μάθημα κάθε 2-4 μήνες.

Η προσοχή στο σώμα σας είναι ένα βασικό σημείο, αφού εάν επιστρέψετε στις παλιές συνήθειες, η διαδικασία στασιμότητας στις φλέβες μπορεί να εκδηλωθεί ξανά και στη συνέχεια τα αίτια της νόσου.

Κριτήρια για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας του ARVMT

Τα κριτήρια για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας αυτής της νόσου περιλαμβάνουν:

• Εξάλειψη των συμπτωμάτων της VR των πυελικών φλεβών.
• σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα - δείκτες που υποδεικνύουν βελτίωση της φλεβικής αποστράγγισης.
• παρατεταμένη ύφεση της νόσου.
• Βελτίωση του τρόπου ζωής μέσω συντηρητικών μεθόδων θεραπείας.
• Βελτίωση της εμφάνισης του δέρματος στις κατεστραμμένες περιοχές.
• Ομαλοποίηση των ορμονικών διεργασιών.

Η αποτελεσματική θεραπεία των κιρσών στην περιοχή της πυέλου έχει θετική επίδραση τόσο στη φυσιολογική όσο και στην ψυχοσυναισθηματική κατάσταση του ασθενούς.

Μεταξύ των επιπλοκών των κιρσών της λεκάνης, μπορεί να εμφανιστούν τα ακόλουθα:

• δυσλειτουργική αιμορραγία της μήτρας.
• Λοιμώδεις ασθένειες της μήτρας και των εξαρτημάτων της.
• φλεγμονώδεις διεργασίες ποικίλης σοβαρότητας.
• ασθένειες της ουροδόχου κύστης?
• Θρόμβωση των πυελικών φλεβών (σοβαρή, σπάνια επιπλοκή – παρατηρείται στο 2-3 τοις εκατό όλων των περιπτώσεων της νόσου).
• γυναικολογικές ασθένειες ως αποτέλεσμα της φλεγμονώδους διαδικασίας.
• Ο πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή παρουσία αυτής της ασθένειας μπορεί να οδηγήσει σε κολπισμό και επακόλουθη αποστροφή για την οικεία ζωή.

Κατά μέσο όρο, γυναίκες ηλικίας 25 έως 45 ετών απευθύνονται σε ειδικό με παρόμοια συμπτώματα και εκδηλώσεις. Κατά την εμμηνόπαυση, οι κιρσοί των πυελικών φλεβών είναι πιο περίπλοκοι και η πιθανότητα επιπλοκών είναι μεγαλύτερη.

Έτσι, η ασθένεια, η οποία είναι συνέπεια του λανθασμένου τρόπου ζωής ενός σύγχρονου ανθρώπου, επηρεάζει σημαντικά την ποιότητά της. Η έγκαιρη και κατάλληλη θεραπεία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ή να θεραπεύσει πλήρως την ασθένεια.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι σημαντικό να δώσετε προσοχή στα συμπτώματα αυτής της ασθένειας εγκαίρως και να συμβουλευτείτε έναν γιατρό.